Święta Klara z Asyżu nauczycielką życia. Przesłanie źródeł franciszkańskich
autor:
Montorsi Giambattista
RECENZJE:
Giambattista Montorsi, Święta Klara z Asyżu nauczycielką życia. Przesłanie źródeł franciszkańskich, tłumaczenie Maurycy Wszołek OFMConv, Bruno A. Gancarz OFMConv, Wydawnictwo Franciszkanów „Bratni Zew”, Kraków 2006, stron 257.Niewiasta podziwu godna, Klara, jasna imieniem i jasna cnotą, z miasta Asyżu - tak rozpoczyna się Legenda o świętej Klarze dziewicy Tomasza z Celano, a List 4 Ministrów Generalnych Rodziny Franciszkańskiej do Klarysek, do wszystkich franciszkańskich Sióstr klauzurowych i do tych, którzy kochają Klarę i Franciszka na całym świecie z okazji 800-lecia urodzin św. Klary (1193 - 1993) tak ją charakteryzuje: już od młodości wyróżnia się tym, że jawi się jako "pani", jedyna i niepowtarzalna: mężna, twórcza i fascynująca, obdarzona rzadko spotykaną ludzką i matczyną uczuciowością, otwarta na wszelką dobrą i piękną miłość zarówno wobec Boga, jak i ludzi oraz wszystkich stworzeń. Jest osobą dojrzałą, wrażliwą na każdą ludzką i boską wartość.
Te właśnie postaci O. Giambattista Montorsi, rektor sanktuarium Madonna delle Grazie w Rimini, poświęcił swoja książkę, którą tu prezentujemy. Książka ma charakter źródłowy, gdyż Autor opiera się jedynie na dokumentach zebranych w „Źródłach Franciszkańskich”, wydanych w Padwie.
We wprowadzeniu poznajemy chronologię życia św. Klary oraz źródła klariańskie, podzielone na pisma św. Klary, źródła biograficzne i dokumenty papieskie. Z pism św. Klary dotarły do nas : Reguła, Testament, pięć listów (cztery do świętej Agnieszki z Pragi i jeden do Ermentrudy z Bruges) i Błogosławieństwo umierającej Klary. Wszystkie te pisma zostały krótko omówione, dziwi jedynie określenie Agnieszki błogosławioną, co było właściwe we włoskim oryginale z roku 1983, ale uległo zmianie, gdyż beatyfikowana w roku 1874, została ogłoszona świętą przez Jana Pawła II 12 listopada 1989 roku (pięć dni przed aksamitną rewolucją kończącą rządy komunistów w Jej kraju), razem z Bratem Albertem Chmielowskim, malarzem i jałmużnikiem Krakowa.
Na końcu wprowadzenie Autor podaje swoje uwagi dla Czytelnika, które warto tu przytoczyć, gdyż dobrze charakteryzują omawiana pozycję:
- Masz do czynienia z książka raczej do medytacji niż naukową.
- Niektóre urywki podejmują różne treści: uznałem za stosowne powtórzyć je, zamiast cytować tylko; w taki sposób łatwiej będzie medytować poszczególne tematy.
- Na początku poszczególnych części podaję krótka prezentację, aby ukazać ich powiązanie.
- Na końcu każdego rozdziału synteza całej materii pozwala na wizje całości.
- Nie interesowałem się cudami, gdyż nie służą celowi, jaki sobie postawiłem.
- Nie podałem nawet krótkiej bibliografii, gdyż nie uważam jej za konieczną w pracy o tym charakterze. Po takiej charakterystyce książki należy jedynie zaznaczyć, że składa się ona z pięciu części, z których dwie pierwsze dzielą się na trzy rozdziały, a następne mają ich po cztery. Każdy rozdział z małymi wyjątkami podzielony został na trzy punkty.
Tytułami kolejnych części są : współpracownicy Klary; Naczelne zasady życia Klary; Cechy charakterystyczne życia Klary; Obowiązki życia Klary; Cele życia klarysek. W dodatku opisany jest klasztor San Damiano, który był głównym miejscem akcji przedstawionych w omawianej książce.
Jest ona ukazaniem duchowego kształtu życia, jakiego uczy najwierniejsza Uczennica św. Ojca Franciszka przykładem swojego życia i poprzez dzieło, jakie wykonała. Jest to przewodnik gruntowny i przystępny.
Ks. Tomasz Jelonek
| ISBN 83-7485-004-3 |






























