Jezus, Słowo Boże, objawiające Ojca

J 1,1-18

J 1,1 Na początku było Słowo,
a Słowo było u Boga,
i Bogiem było Słowo.
2 Ono było na początku u Boga.
3 Wszystko przez Nie się stało,
a bez Niego nic się nie stało,
co się stało.
4 W Nim było życie,
a życie było światłością ludzi,
5 a światłość w ciemności świeci
i ciemność jej nie ogarnęła.
6 Pojawił się człowiek posłany przez Boga
– Jan mu było na imię.
7 Przyszedł on na świadectwo,
aby zaświadczyć o światłości,
by wszyscy uwierzyli przez niego.
8 Nie był on światłością,
lecz posłanym, aby zaświadczyć o światłości.
9 Była światłość prawdziwa,
która oświeca każdego człowieka,
gdy na świat przychodzi.
10 Na świecie było Słowo,
a świat stał się przez Nie,
lecz świat Go nie poznał.
11 Przyszło do swojej własności,
a swoi Go nie przyjęli.
12 Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli,
dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi,
tymi, którzy wierzą w imię Jego –
13 którzy ani z krwi,
ani z żądzy ciała,
ani z woli męża,
ale z Boga się narodzili.
14 A Słowo stało się ciałem
i zamieszkało wśród nas.
I oglądaliśmy Jego chwałę,
chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca,
pełen łaski i prawdy.
15 Jan daje o Nim świadectwo
i głośno woła w słowach:
„Ten był, o którym powiedziałem:
Ten, który po mnie idzie,
przewyższył mnie godnością,
gdyż był wcześniej ode mnie”.
16 Z Jego pełności
wszyscyśmy otrzymali
– łaskę po łasce.
17 Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza,
łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa.
18 Boga nikt nigdy nie widział,
Ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca,
o Nim pouczył.

    Prolog św. Jana wraz ze swą poetycką formą oraz wyraźnym nastawieniem teologicznym, różni się mocno od dydaktycznego prologu św. Łukasza.
    Słowo preegzystuje od wieczności przed stworzeniami, jest w komunii życia z Ojcem, jest samym Bogiem.
    Słowo współdziała z Ojcem w dziele stworzenia: w Starym Testamencie słowo Boga miało moc stwórczą (por. Rdz 1; Ps 32,6).
    Słowo posiada życie (por. J 5,26) i udziela tego życia ludziom (por. J 10,10). Udzielone przez Słowo życie to zbawienie, życie nadprzyrodzone. Ono ożywia oświecając, objawiając Ojca (por. J 8,12) i uświęcając duszę przez łaskę.
    Ciemnościami są źli, którzy odrzucają światłość ofiarowaną przez Jezusa, który objawia Ojca, i określani są również terminem świat. Słowo obecne jest w świecie poprzez swoje dzieło stwórcze, dzięki któremu ludzie powinni poznać Stwórcę (por. Rz 1,19-23). Czasownik poznać w języku hebrajskim nie ma tylko znaczenia poznania intelektualnego, ale nakłada obowiązek moralny.
    Słowo przyszło do swego domu, to znaczy pomiędzy Żydów, naród Jezusa, ale Jego współrodacy nie przyjęli Go. Tym jednak, którzy Je przyjęli i uwierzyli w Nie, przekazało dar bycia synami Bożymi. Narodziny z Boga mają charakter wyższy, całkowicie nadprzyrodzony.
    Słowo stało się ciałem, to znaczy człowiekiem w jego aspekcie słabości i nędzy. Stało się ciałem nie w tym znaczeniu, że przestało być Bogiem, ale że zstąpiło na ziemię wcielając się. Zamieszkało wśród nas w tym znaczeniu, że przyszło, aby przebywać między ludźmi. Czasownik zamieszkać (w języku greckim skenóō) stanowi aluzję do przybytku przymierza i do czasów, w których Bóg był obecny pośród ludu. Ewangelista pragnie powiedzieć, że w Jezusie mamy Boga, który mieszka pośród nas.
    Oglądaliśmy Jego chwałę. Przede wszystkim w cudach Jezusa, Ewangelista i inni naoczni świadkowie widzieli oczami ciała i wzrokiem wiary odblask natury i majestatu Jednorodzonego Syna Ojca. Łaska i prawda, których Jednorodzony syn Boga jest pełen, wskazują na odpowiednie dary Boskie, którymi ubogacił On ludzi.
    Jezus, syn Boży, posiada w pełni bóstwo i komunikuje ludziom życie Boże: łaskę po łasce, to znaczy przeobfitość łaski.
    Jeśli łaskę i prawdę rozumieć będziemy w znaczeniu „miłosierdzia i wierności Boga”, tu mamy stwierdzenie, że przez Jezusa ludzie osiągają pełnię miłosiernej miłości Boga wraz z nowym prawem miłości, które charakteryzuje wierzących.
    Człowiek nie może oglądać Boga, jak tylko po przekroczeniu granicy czasu; jedynie Syn Boży, który wyszedł od Ojca, może w sposób jasny i prawdziwy mówić o Nim.
    Jednorodzony Bóg jest w łonie Ojca. Jest to przenośnia, która wyraża najbardziej intymną unię Syna z Ojcem. Dzięki niej Słowo Wcielone, Jezus, jest objawicielem Ojca, doskonałym i definitywnym słowem Boga do ludzkości (por. Hbr 1,1-2).

    Panie Jezu, Słowo Boga, który chociaż istniejesz od wieków w ścisłej komunii z Ojcem, zechciałeś przyjąć naszą ludzką naturę, daj mi pełnię tej łaski, dla przyniesienia której przyszedłeś na świat.

ISBN 978-83-7485-039-1

Info o Autorze

Recenzje

Omówienia Mp3