Od autorów

    Co też robią autorzy tej książki w kuchni Narnii?
Pełni ciekawości i dobrego humoru kręcą się pomiędzy kipiącymi kotłami, nad którymi unosi się woń smażonej na boczku cebuli, aromatycznych sosów, zapach nowalijek oraz przyjemna woń pieczonych mięs.
    Jeden z nich wnikliwym okiem lekarza obserwuje, ustala fakty, sporządza notatki. Jako miłośnik literatury wie, że za całym tym kulinarnym przedsięwzięciem stoi ktoś, kto czuwa, nadzorując pracę kucharzy i ich pomocników gotujących za kulisami dla bohaterów, rycerzy, magicznych stworzeń — postać eklektyczna i wyjątkowa, która utkała piękne i fascynujące opowieści — C.S. Lewis.
    Uważna i wnikliwa obserwacja ustępuje miejsca refleksji i zdumieniu: „Ten, kto opowiada te historie, do tego stopnia umiłował sobie rzeczywistość, iż także tą fantastyczną krainę, którą nazwał Narnią, obdarował pełną gamą smaków i zapachów. Rzeczywistość jest bowiem drogocennym kamieniem poddanym obróbce fantazji; jest podstawą i prawdą tego, co fantazja opowiada w łagodny i wartki sposób…”
    „Otóż to!” dodaje drugi autor, poetka, której nie obce są jednak kuchenne łyżki i łopatki, odchylając rąbek płótna przykrywającego ciasto chlebowe odstawione do wyrośnięcia.
    „Nie pojęlibyśmy istnienia wróżek, gdybyśmy nie poznali sercem i podniebieniem smaku chleba i świeżo udojonego mleka. Nie przeniknęlibyśmy spojrzenia trolla, nie znając smaku rukoli, ani też nie dostrzeglibyśmy głębi serca druida, gdybyśmy wcześniej nie zasmakowali leśnych owoców i nie kontemplowali koloru miodu akacjowego w świetle księżyca…”
    W ten oto obfitujący w rozmyślania i okrzyki zachwytu sposób autorzy tej osobliwej książki podążają tropem postaci, które zamieszkują świat Narnii. Zręcznie wychwytują emocje pojawiające się na twarzy tego, kto rozkoszuje się przy kominku kawałkiem kruchego ciasta lub zasiada do biesiadnego stołu na zamku Ker Paravel.
    Miejsca siedzące są już przydzielone Piotrowi, Zuzannie, Aslanowi, Łucji. Edmundowi, Tumnusowi, którzy już niebawem przybędą na królewską ucztę. Niemniej jednak, stół biesiadny jest długi i wiele krzeseł jest wolnych. Miejsca wystarczy dla wszystkich: warto więc przyłączyć się do tej radosnej uczty.

Luisa i Paolo


Dla smakoszy przepis na Pstrągi w pietruszce:

Pstrągi rzeczne w pietruszce
(Lew, Czarownica i stara szafa)
(6 porcji)

6 średniej wielkości pstrągów rzecznych
50 g bułki tartej
sok z 1 cytryny
oliwa z oliwek extra vergine
natka pietruszki
sól i pieprz

Pstrągi sprawić i wypatroszyć. Posiekaną pietruszkę włożyć do miseczki razem z bułką tartą, solą i pieprzem. Wymieszać do momentu otrzymania jednolitej konsystencji. Dodać sok z cytryny i ponownie wymieszać, tak aby wszystkie składniki dokładnie się połączyły. Otrzymanym w ten sposób kremem nafaszerować pstrągi, a następnie natłuścić niewielką ilością oliwy i ułożyć na podwójnym ruszcie. Piec z obydwóch stron przez około 5 minut. Kiedy są już gotowe położyć na półmisku i skropić odrobiną oliwy extra vergine. Przyozdobić pietruszką i podawać.
Typowy przepis umbryjski.

ISBN 978-83-7485-071-1

Info o Autorze

Omówienia Mp3