Dzieło będące owocem szerokiej współpracy oraz wysiłku zebrania efektów pracy ostatnich dziesięcioleci bez przyglądania się różnicom religijnym. Jest to dział znaczący mediewistyki włoskiej zajmującej się historią Franciszka i jego braci. Wspólny powrót od Pism św. Franciszka stanowił w pewien sposób, nie powiedziałbym – ukoronowanie – ponieważ życzę sobie, aby wzajemna współpraca i wymiana była kontynuowana – lecz znaczące wydarzenie i prawie jakby obowiązkowe wspólnej drogi.
    Nie jest to nowe wydanie krytyczne, chociaż w wielu miejscach porównanie z kodeksami pozwoliło zasugerować pewne ulepszenia w odniesieniu do wydania Essera, które przyjęte jest jako tekst fundamentalny. Przede wszystkim jest to nowe wydanie ze względu na swój wewnętrzny układ. Odpowiada on logice, która pozostawia tradycyjny podział na gatunki literackie i stawia na pierwszym miejscu pisma rozchodzące się, jako bardziej osobiste (Laudes domini Dei altissimi, w sposób nieunikniony z pozostałymi franciszkańskimi autografami, z pieśniami i modlitwami). Wydanie to następnie gromadzi wokół reguł listy i inne dokumenty, które różnorako je zwieńczają, aby zakończyć dwoma tekstami o charakterze ogólnym, jak Admonitiones i dwie redakcje Epistola ad fidelis. Ten układ wewnętrzny, który przynajmniej w pewnej mierze optuje na rzecz umieszczenia w części chronologicznej, chce zwrócić uwagę na kwestie jeszcze otwarte – procesu rozwijania się oryginalnej myśli św. Franciszka w jego życiu. Nie tylko dla racji zewnętrznych i przewidywalnych, które również miały swoje znaczenie – tzn. w swoim wyrażaniu się w Zakonie, co było nieprzewidywalne od początku – lecz przede wszystkim przez swoją dojrzałość wewnętrzną, która ciągle jest jeszcze do zbadania w swoim wyrażaniu się i rozprzestrzenianiu się na coraz szersze horyzonty, ale także w zaangażowaniu się św. Franciszka w umocnienie i obronę z determinująca konsekwencją własnego początkowego wyboru.
    Jest to nowe wydanie również ze względu na wprowadzenia i tłumaczenia, które umieszczone zostały paralelnie wobec tekstów łacińskich i starowłoskich, co nie jest celem drugorzędny analiz i poszukiwań ostatnich dziesięcioleci. Tom zamyka próba odtworzenia historycznej intuicji Waddinga, który wydał obok opuscula św. Franciszka, również „słowa”, którym tradycja hagiograficzna i kronikarska Zakonu przypisywała mu autorstwo Świętego. Jest to jeszcze tylko próba, aby ukazać drogę, którą należałoby przebyć, aby ukazać jak możliwe byłoby odzyskanie innych autentycznych fragmentów nauczania Franciszka.

Fragmenty wstępu
Giovanni Miccoli


    Jako tekst zasadniczy do niniejszego wydania Pism św. Franciszka wykorzystano: K. Esser, Die Opuscula des hl. Fraziskus von Assisi, Rzym 1989 oraz kodeks asyski 338 pozostawiając jednak redaktorom poszczególnych tekstów swobodę korygowania, poprawiania, zmieniania, wyboru lezioni alternatywnych zgodnie z najnowszymi osiągnięciami poszukiwań naukowych.
    Aby uniknąć wewnętrznych podobieństw do tekstów Starego i Nowego Testamentu i aby zachować jak najwierniej pierwotną pisownię dzieł w Pismach św. Franciszka (które są jego lub są mu przypisywane) nie zastosowano wewnętrznej numeracji wersetów. Natomiast, aby ułatwić poszukiwanie tekstów, które są w powszechnym użyciu, wprowadzono małe symbole typograficzne w kolorze szarym i odpowiadająca numerację na prawym marginesie strony tekstu polskiego, a w przypadku tekstu łacińskiego na lewym marginesie. W części prawej oryginalnych tekstów na marginesie zamieszczono wskazówki cytatów biblijnych i innego rodzaju. Antykwą są pisane cytaty bezpośrednie a kursywą pośrednie. Fragmenty Pisma Świętego i innych źródeł w tekstach poszczególnych dzieł są podkreślone typograficznie. Przyjęto również, że nie będą używane dyftongi, aby uszanować w największym stopniu zapisy kodeksów. Numeracja psalmów jest wg Wulgaty ze względów jak wyżej.
    Tłumaczenia tekstów brały pod uwagę przede wszystkim jak największą wierność testom oryginalnym, osiągając czasami literalny przekład niektórych fragmentów, który nie zawsze jest stosowny do stylu eleganckiej narracji języka polskiego.

ISBN 978-83-7485-107-7

Info o Autorze