Recenzje / W szkole św. Marka - Ewangelia do czytania, słuchania, modlitwy i dzielenia się
Silvano Fausti, Vincenzo Canella, W szkole św. Marka. Ewangelia do czytania, słuchania, modlitwy i dzielenia się tłumaczył Bruno Adam Gancarz OFMConv, Wydawnictwo Franciszkanów „Bratni Zew”, Kraków 2005, stron 324.
Wśród Ewangelii kanonicznych Ewangelia według świętego Marka umieszczona została na drugim miejscu po Ewangelii według świętego Mateusza, a przed Ewangelią według świętego Łukasza. Wszystkie te trzy Ewangelie zaliczane są do tak zwanych Ewangelii Synoptycznych, gdyż ze względu na liczne podobieństwa teksty tych trzech Ewangelii można zestawić w trzech równoległych kolumnach w ten sposób, aby odpowiadające sobie fragmenty znajdowały się obok siebie. W ten sposób powstaje synopsa, to znaczy taki układ, który pozwala podobne do siebie opisy objąć jednym okiem, do czego nawiązuje termin synopsa, pochodzący z języka greckiego.
Wśród tych trzech Ewangelii Ewangelia św. Marka jest najkrótsza i z tego powodu przez pewien czas była uważana jedynie za streszczenie poprzedzającej ją Ewangelii Mateuszowej. Stwierdzono jednak, że Ewangelia św. Marka w rzeczywistości nie jest streszczeniem, ale jednym ze źródeł Ewangelii św. Mateusza, podobnie zresztą jak i Ewangelii Łukaszowej. Ewangelia św. Marka jest najstarszą Ewangelią, napisana została przed pozostałymi, które potem twórczo z niej korzystały.
Autorem tej Ewangelii jest św. Marek, zwany także Janem Markiem, który nie był bezpośrednim uczniem Jezusa, a z nim spotkał się przynajmniej raz w niecodziennych okolicznościach. W domu bowiem jego matki odbywała się Ostatnia Wieczerza, po której Jezus ze swymi uczniami wyszedł w stronę Ogrodu Oliwnego, gdzie został pojmany. Młody Marek, założywszy jedynie prześcieradło na nagie ciało, udał się, aby zobaczyć, co będzie się działo. Gdy został pochwycony przez strażników wyślizgnął się z prześcieradła, które zostawił w rękach napastników i uciekł. O Jezusie dowiedział się więcej, gdy towarzyszył św. Pawłowi w jego pierwszej wyprawie misyjnej, a potem był sekretarzem św. Piotra. Gdy Piotr musiał opuścić Rzym, rzymscy chrześcijanie prosili Marka, aby spisał im Piotrowe nauczanie i tak powstała Ewangelia, od innych bardziej surowa i pierwotniejsza.
O ile w dawniejszych czasach Ewangelia Marka nie budziła większego zainteresowania, to w naszych czasach jest bardzo często czytana, badana i rozważana, przede wszystkim w myśl postulatu powrotu do źródeł, im źródło wcześniejsze, tym ważniejsze. Zauważono także, że Ewangelia św. Marka posiada swoiste i ciekawe myśli teologiczne, które stawiają Marka w rzędzie wielkich autorów biblijnych. W swojej Ewangelii (to Marek zastosował pierwszy tę nazwę do dzieła będącego świadectwem na temat życia, działalności, męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa) Marek ujmuje obraz Jezusa poprzez pryzmat pełnego mocy Syna Bożego.
W kontekście tego, co zostało powiedziane, sięgnięcie po recenzowaną książkę staje się zupełnie normalne, a możemy czynić to z wielkim pożytkiem. Ewangelia św. Marka została podzielona na poszczególne perykopy, po przytoczeniu tekstu podany jest jego komentarz (Objaśnienie tekstu), a następnie uwzględnione są etapy właściwe dla lectio divina, czyli religijnego czytania, połączonego z refleksją (Wskazówki do refleksji) i modlitwą (Sugestie do modlitwy).
Wykład podany przez autorów odznacza się prostotą i jasnością. Oczywiście nie jest to książka, którą czyta się jednym tchem, nie o to tu chodzi. Najlepiej przez wiele dni, ale nie odległych czasowo, wziąć tę książkę jako podręcznik duchowej lektury Pisma Świętego i korzystać z poszczególnych jej licznych i krótkich rozdziałów. Słusznie nazwano to szkołą.
Wejście do tej szkoły, do którego serdecznie zachęcam, będzie owocnym spotkaniem z Markową wersją Dobrej Nowiny. Tak ją przyjmiemy i tak będzie w nas i przez nas działać.
Ks. Tomasz Jelonek
« powrót
Wśród Ewangelii kanonicznych Ewangelia według świętego Marka umieszczona została na drugim miejscu po Ewangelii według świętego Mateusza, a przed Ewangelią według świętego Łukasza. Wszystkie te trzy Ewangelie zaliczane są do tak zwanych Ewangelii Synoptycznych, gdyż ze względu na liczne podobieństwa teksty tych trzech Ewangelii można zestawić w trzech równoległych kolumnach w ten sposób, aby odpowiadające sobie fragmenty znajdowały się obok siebie. W ten sposób powstaje synopsa, to znaczy taki układ, który pozwala podobne do siebie opisy objąć jednym okiem, do czego nawiązuje termin synopsa, pochodzący z języka greckiego.
Wśród tych trzech Ewangelii Ewangelia św. Marka jest najkrótsza i z tego powodu przez pewien czas była uważana jedynie za streszczenie poprzedzającej ją Ewangelii Mateuszowej. Stwierdzono jednak, że Ewangelia św. Marka w rzeczywistości nie jest streszczeniem, ale jednym ze źródeł Ewangelii św. Mateusza, podobnie zresztą jak i Ewangelii Łukaszowej. Ewangelia św. Marka jest najstarszą Ewangelią, napisana została przed pozostałymi, które potem twórczo z niej korzystały.
Autorem tej Ewangelii jest św. Marek, zwany także Janem Markiem, który nie był bezpośrednim uczniem Jezusa, a z nim spotkał się przynajmniej raz w niecodziennych okolicznościach. W domu bowiem jego matki odbywała się Ostatnia Wieczerza, po której Jezus ze swymi uczniami wyszedł w stronę Ogrodu Oliwnego, gdzie został pojmany. Młody Marek, założywszy jedynie prześcieradło na nagie ciało, udał się, aby zobaczyć, co będzie się działo. Gdy został pochwycony przez strażników wyślizgnął się z prześcieradła, które zostawił w rękach napastników i uciekł. O Jezusie dowiedział się więcej, gdy towarzyszył św. Pawłowi w jego pierwszej wyprawie misyjnej, a potem był sekretarzem św. Piotra. Gdy Piotr musiał opuścić Rzym, rzymscy chrześcijanie prosili Marka, aby spisał im Piotrowe nauczanie i tak powstała Ewangelia, od innych bardziej surowa i pierwotniejsza.
O ile w dawniejszych czasach Ewangelia Marka nie budziła większego zainteresowania, to w naszych czasach jest bardzo często czytana, badana i rozważana, przede wszystkim w myśl postulatu powrotu do źródeł, im źródło wcześniejsze, tym ważniejsze. Zauważono także, że Ewangelia św. Marka posiada swoiste i ciekawe myśli teologiczne, które stawiają Marka w rzędzie wielkich autorów biblijnych. W swojej Ewangelii (to Marek zastosował pierwszy tę nazwę do dzieła będącego świadectwem na temat życia, działalności, męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa) Marek ujmuje obraz Jezusa poprzez pryzmat pełnego mocy Syna Bożego.
W kontekście tego, co zostało powiedziane, sięgnięcie po recenzowaną książkę staje się zupełnie normalne, a możemy czynić to z wielkim pożytkiem. Ewangelia św. Marka została podzielona na poszczególne perykopy, po przytoczeniu tekstu podany jest jego komentarz (Objaśnienie tekstu), a następnie uwzględnione są etapy właściwe dla lectio divina, czyli religijnego czytania, połączonego z refleksją (Wskazówki do refleksji) i modlitwą (Sugestie do modlitwy).
Wykład podany przez autorów odznacza się prostotą i jasnością. Oczywiście nie jest to książka, którą czyta się jednym tchem, nie o to tu chodzi. Najlepiej przez wiele dni, ale nie odległych czasowo, wziąć tę książkę jako podręcznik duchowej lektury Pisma Świętego i korzystać z poszczególnych jej licznych i krótkich rozdziałów. Słusznie nazwano to szkołą.
Wejście do tej szkoły, do którego serdecznie zachęcam, będzie owocnym spotkaniem z Markową wersją Dobrej Nowiny. Tak ją przyjmiemy i tak będzie w nas i przez nas działać.
Ks. Tomasz Jelonek
« powrót
