Recenzje / Modlitewna lektura Pisma Świętego. Tom 2. 27 przykładów, aby nauczyć się medytacji lectio divina
Bruno Secondin, Modlitewna lektura Pisma Świętego,
Tom I Zasady, przykłady i metoda medytacji Lectio divina w grupie i dla osób indywidualnych, stron 238;
Tom II 27 przykładów, aby nauczyć się medytacji lectio divina, stron 295;
przetłumaczyła Agata Ryndak-Laciuga, Wydawnictwo Franciszkanów „Bratni Zew”, Kraków 2006.
Lektura Pisma Świętego jest jedną z zasadniczych podstaw życia chrześcijańskiego. Ta lektura może przyjmować różną postać, ale niezwykle ważna jest lektura religijna, modlitewna, która jest odpowiedzią na fakt zauważony już przez Ojców Kościoła, że Pismo Święte jest listem Boga – Ojca do ludzi jako Jego dzieci. Na ten list trzeba właściwie odpowiedzieć.
Kiedy myślimy o modlitewnej lekturze Pisma Świętego, zwracamy uwagę na popartą wielowiekową praktyką metodę modlitwy Słowem Bożym, która została określona jako lectio divina -¬ święta (Boża) lektura. Jest to praktyka dostępna dla wszystkich wierzących: prostych i uczonych, duchownych i świeckich. Jest szczególnym rodzajem duchowości i radykalną formą życia chrześcijańskiego. Składają się na nią cztery etapy modlitwy Słowem Bożym: lectio (czytanie) – meditatio (medytacja) – oratio (modlitwa) – contemplatio (kontemplacja).
Bruno Secondin, karmelita, profesor teologii duchowości na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie na podstawie swojej długoletniej praktyki oraz doświadczeń związanych z prowadzeniem lectio divina w wielu grupach i wspólnotach w swej dwutomowej pracy dzieli się z Czytelnikami wiedzą o omawianej metodzie biblijnej lektury i podaje liczne przykłady jej przeprowadzania.
Otrzymaliśmy zatem obszerny i przystępny podręcznik, który może każdego z nas prowadzić ku pełnemu zasmakowaniu w tej owocnej praktyce nie tylko czytania, ale także formowania swego życia duchowego w oparciu o Słowo Boże zawarte w Piśmie Świętym.
Początek pierwszego tomu stanowi szczegółowe wyjaśnienie zasad, którymi należy się kierować przy lectio divina. Nie ma sensu w tym miejscu ich streszczać, gdyż warto je przeczytać w całości. Dlatego ograniczymy się do zacytowania jedynie końcowego akapitu:
Kiedy dokonujesz modlitewnej lektury, głównym celem nie jest interpretowanie Biblii, poznanie zawartości świętej Księgi, powiększenie wiedzy o ludzie Bożym ani poczucie niezwykłych rzeczy, ale odkrycie – wspomagane przez słowo pisane – słowa żywego, które Bóg głosi dzisiaj w twoim, naszym życiu, w życiu narodu, w rzeczywistości świata, w którym żyjemy. Jest to wzrastanie w wierze i – jak prorok Eliasz – doświadczanie w coraz większym stopniu „życia pana, któremu służę”.
W dalszej części pierwszego tomu znajduje się siedemnaście przykładowych propozycji przeprowadzenia lectio divina. Klasyczne etapy tej modlitwy zostały tu przedstawione jako: czytanie, rozważanie Słowa, Słowo oświeca nasze życie, dzielenie się i przemodlenie Słowa. Przykłady dostosowane są do okresów roku liturgicznego: na czas Adwentu, Wielkiego Postu, okres Wielkanocny, okres zwykły i święta maryjne. Dobra i na cały rok rozłożona szkoła modlitwy.
Tom drugi uzupełnia praktyczną stronę tomu pierwszego i dostarcza dwadzieścia siedem przykładów medytacji lectio divina. W tym wypadku także przykłady rozłozone sa według okresów liturgicznych.
Najlepsze przewodniki modlitwy nie zastąpią nigdy osobistego wkładu w rozmowę z Bogiem, która musi odbywać się w ludzkim sercu, mogą jednak w zasadniczy sposób wskazywać właściwą drogę. Takim podręcznikiem jest z pewnością prezentowane tu dzieło, trzeba sięgnąć po nie i wiele z niego skorzystać.
Ks. Tomasz Jelonek
« powrót
Tom I Zasady, przykłady i metoda medytacji Lectio divina w grupie i dla osób indywidualnych, stron 238;
Tom II 27 przykładów, aby nauczyć się medytacji lectio divina, stron 295;
przetłumaczyła Agata Ryndak-Laciuga, Wydawnictwo Franciszkanów „Bratni Zew”, Kraków 2006.
Lektura Pisma Świętego jest jedną z zasadniczych podstaw życia chrześcijańskiego. Ta lektura może przyjmować różną postać, ale niezwykle ważna jest lektura religijna, modlitewna, która jest odpowiedzią na fakt zauważony już przez Ojców Kościoła, że Pismo Święte jest listem Boga – Ojca do ludzi jako Jego dzieci. Na ten list trzeba właściwie odpowiedzieć.
Kiedy myślimy o modlitewnej lekturze Pisma Świętego, zwracamy uwagę na popartą wielowiekową praktyką metodę modlitwy Słowem Bożym, która została określona jako lectio divina -¬ święta (Boża) lektura. Jest to praktyka dostępna dla wszystkich wierzących: prostych i uczonych, duchownych i świeckich. Jest szczególnym rodzajem duchowości i radykalną formą życia chrześcijańskiego. Składają się na nią cztery etapy modlitwy Słowem Bożym: lectio (czytanie) – meditatio (medytacja) – oratio (modlitwa) – contemplatio (kontemplacja).
Bruno Secondin, karmelita, profesor teologii duchowości na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie na podstawie swojej długoletniej praktyki oraz doświadczeń związanych z prowadzeniem lectio divina w wielu grupach i wspólnotach w swej dwutomowej pracy dzieli się z Czytelnikami wiedzą o omawianej metodzie biblijnej lektury i podaje liczne przykłady jej przeprowadzania.
Otrzymaliśmy zatem obszerny i przystępny podręcznik, który może każdego z nas prowadzić ku pełnemu zasmakowaniu w tej owocnej praktyce nie tylko czytania, ale także formowania swego życia duchowego w oparciu o Słowo Boże zawarte w Piśmie Świętym.
Początek pierwszego tomu stanowi szczegółowe wyjaśnienie zasad, którymi należy się kierować przy lectio divina. Nie ma sensu w tym miejscu ich streszczać, gdyż warto je przeczytać w całości. Dlatego ograniczymy się do zacytowania jedynie końcowego akapitu:
Kiedy dokonujesz modlitewnej lektury, głównym celem nie jest interpretowanie Biblii, poznanie zawartości świętej Księgi, powiększenie wiedzy o ludzie Bożym ani poczucie niezwykłych rzeczy, ale odkrycie – wspomagane przez słowo pisane – słowa żywego, które Bóg głosi dzisiaj w twoim, naszym życiu, w życiu narodu, w rzeczywistości świata, w którym żyjemy. Jest to wzrastanie w wierze i – jak prorok Eliasz – doświadczanie w coraz większym stopniu „życia pana, któremu służę”.
W dalszej części pierwszego tomu znajduje się siedemnaście przykładowych propozycji przeprowadzenia lectio divina. Klasyczne etapy tej modlitwy zostały tu przedstawione jako: czytanie, rozważanie Słowa, Słowo oświeca nasze życie, dzielenie się i przemodlenie Słowa. Przykłady dostosowane są do okresów roku liturgicznego: na czas Adwentu, Wielkiego Postu, okres Wielkanocny, okres zwykły i święta maryjne. Dobra i na cały rok rozłożona szkoła modlitwy.
Tom drugi uzupełnia praktyczną stronę tomu pierwszego i dostarcza dwadzieścia siedem przykładów medytacji lectio divina. W tym wypadku także przykłady rozłozone sa według okresów liturgicznych.
Najlepsze przewodniki modlitwy nie zastąpią nigdy osobistego wkładu w rozmowę z Bogiem, która musi odbywać się w ludzkim sercu, mogą jednak w zasadniczy sposób wskazywać właściwą drogę. Takim podręcznikiem jest z pewnością prezentowane tu dzieło, trzeba sięgnąć po nie i wiele z niego skorzystać.
Ks. Tomasz Jelonek
« powrót
