Recenzje / Cztery głośne przypadki wypędzenia szatana
Georg Siegmund, Cztery głośne przypadki wypędzenia szatana, Wydawnictwo Franciszkanów Bratni Zew, Kraków 2007
Książka podejmuje niezwykle ważny temat. Wszystkie opisane wydarzenia są prawdziwe i potwierdzone przez naocznych świadków. Dowodami są też notatki w dziennikach i nagrania na taśmach magnetofonowych. Na początku pojawia się kapitalne stwierdzenie papieża Piusa XII, że największym zwycięstwem szatana jest to, iż sprawił, że świat nie wierzy wcale w jego istnienie. I rzeczywiście, we wszystkich czterech opisanych tu historiach mamy do czynienia z brakiem wiary i niechęcią spojrzenia prawdzie w oczy. Te cechy charakteryzowały nie tylko zwykłych ludzi, ale też i sędziów, lekarzy, dziennikarzy, a nawet duchownych.
„Cztery głośne przypadki wypędzenia szatana” to książka nie tylko o szatanie i ludziach przez niego opętanych. Stawia ona pytania i odpowiada na nie. Dlaczego szatana wstąpił w dobrych i pobożnych ludzi? Dlaczego ci, którzy oferowali im jakąkolwiek pomoc (łącznie z egzorcyzmami) byli strasznie karani za to? Co miał na celu szatan opętując ludzi, a co – Pan Bóg, zezwalając na te opętania? Te i wiele pytań znajdują nie tylko odpowiedzi, ale i głębokie wnioski, które czytelnik może wyciągnąć.
Czytając książkę w pewnym momencie siebie stawia się na miejsce biednych opętanych. Bo czym ja różnię się od tych ludzi? Przecież tak samo jestem prostym człowiekiem, którym może owładnąć szatan... Dopiero w takich chwilach zdaje się sobie sprawę jak bardzo jesteśmy bezbronni i jakże konieczna jest modlitwa. W książce jest m.in. Mowa o tym, co szatanowi sprawiało największe cierpienia.
Jak wskazuje tytuł, lektura jest podzielona na 4 podstawowe części tj.: Wemding, Luksemburg, Earling i Klingenberg. Są to miasta, w których miały miejsce opętania. Tego rodzaju przeżycia różnie trwają w czasie (nawet do 26 lat). Wiek ofiar również nie jest jednakowy. Najmłodsza opętana osoba miała zaledwie 10 lat.
Warto zaznaczyć, że pierwsze trzy historie, choć i były bardzo dramatyczne i wstrząsające, to jednak miały „happy end”. Czwarta – niestety nie. Przy czym tej ostatniej poświęcono połowę całej książki i najdokładniej ją opisano. Być może, dlatego że, jest nam czasowo najbliższa (lata 70te) a więc możliwości techniczne dla udokumentowania tych szokujących wydarzeń są na wyższym poziomie; być może, dlatego że, ten przypadek kończy się niespodziewaną śmiercią opętanej. Nie ulega jednak wątpliwości, iż wszyscy opętani przeżyli piekielne męki i tortury wyrządzone im przez posłańców Lucyfera lub nawet przez niego samego.
Wielu, po przeczytaniu tej książki, wyrzuciłoby ją do kosza. Dlaczego? Współczesny człowiek jest wciągnięty w postęp techniczny i tak mocno zaślepiony racjonalizmem, że wszystko co dotyczy płaszczyzny duchowej po prostu się nie liczy. Świat naukowy wyjaśnia cała rzeczywistość na swój sposób – sposób naukowy. A tam gdzie nauka nie sięga nie warto dalej iść, bo tam nic nie ma.
Jeżeli chodzi o szatana, to choć i znany on ludziom jako zły i podstępny, traktowany jest jednak bajkowo, coś mało realnego lub w ogóle nie istniejącego.
Zanim Państwo przeczytają tą książkę warto uświadomić jeden ważny, ale ukryty element. Opętanie to jest słabość szatana! Za każdym razem kiedy on się ujawnia, kiedy go widzimy lub słyszymy – on ponosi dużą klęskę. Bo zadaniem szatana jest działanie w ukryciu, ma być tajemniczy i nie doświadczalny dla ludzi. W ten sposób jego istnienie przyjmie formę bajki. A śmierć Anieliese Michel, bohaterki czwartej historii, tylko pozornie wydaje się jej przegraną. Ofiarując siebie, ta dziewczyna wygrała jedną z bitw w okrutnej wojnie z szatanem.
Andrzej Berekets
« powrót
Książka podejmuje niezwykle ważny temat. Wszystkie opisane wydarzenia są prawdziwe i potwierdzone przez naocznych świadków. Dowodami są też notatki w dziennikach i nagrania na taśmach magnetofonowych. Na początku pojawia się kapitalne stwierdzenie papieża Piusa XII, że największym zwycięstwem szatana jest to, iż sprawił, że świat nie wierzy wcale w jego istnienie. I rzeczywiście, we wszystkich czterech opisanych tu historiach mamy do czynienia z brakiem wiary i niechęcią spojrzenia prawdzie w oczy. Te cechy charakteryzowały nie tylko zwykłych ludzi, ale też i sędziów, lekarzy, dziennikarzy, a nawet duchownych.
„Cztery głośne przypadki wypędzenia szatana” to książka nie tylko o szatanie i ludziach przez niego opętanych. Stawia ona pytania i odpowiada na nie. Dlaczego szatana wstąpił w dobrych i pobożnych ludzi? Dlaczego ci, którzy oferowali im jakąkolwiek pomoc (łącznie z egzorcyzmami) byli strasznie karani za to? Co miał na celu szatan opętując ludzi, a co – Pan Bóg, zezwalając na te opętania? Te i wiele pytań znajdują nie tylko odpowiedzi, ale i głębokie wnioski, które czytelnik może wyciągnąć.
Czytając książkę w pewnym momencie siebie stawia się na miejsce biednych opętanych. Bo czym ja różnię się od tych ludzi? Przecież tak samo jestem prostym człowiekiem, którym może owładnąć szatan... Dopiero w takich chwilach zdaje się sobie sprawę jak bardzo jesteśmy bezbronni i jakże konieczna jest modlitwa. W książce jest m.in. Mowa o tym, co szatanowi sprawiało największe cierpienia.
Jak wskazuje tytuł, lektura jest podzielona na 4 podstawowe części tj.: Wemding, Luksemburg, Earling i Klingenberg. Są to miasta, w których miały miejsce opętania. Tego rodzaju przeżycia różnie trwają w czasie (nawet do 26 lat). Wiek ofiar również nie jest jednakowy. Najmłodsza opętana osoba miała zaledwie 10 lat.
Warto zaznaczyć, że pierwsze trzy historie, choć i były bardzo dramatyczne i wstrząsające, to jednak miały „happy end”. Czwarta – niestety nie. Przy czym tej ostatniej poświęcono połowę całej książki i najdokładniej ją opisano. Być może, dlatego że, jest nam czasowo najbliższa (lata 70te) a więc możliwości techniczne dla udokumentowania tych szokujących wydarzeń są na wyższym poziomie; być może, dlatego że, ten przypadek kończy się niespodziewaną śmiercią opętanej. Nie ulega jednak wątpliwości, iż wszyscy opętani przeżyli piekielne męki i tortury wyrządzone im przez posłańców Lucyfera lub nawet przez niego samego.
Wielu, po przeczytaniu tej książki, wyrzuciłoby ją do kosza. Dlaczego? Współczesny człowiek jest wciągnięty w postęp techniczny i tak mocno zaślepiony racjonalizmem, że wszystko co dotyczy płaszczyzny duchowej po prostu się nie liczy. Świat naukowy wyjaśnia cała rzeczywistość na swój sposób – sposób naukowy. A tam gdzie nauka nie sięga nie warto dalej iść, bo tam nic nie ma.
Jeżeli chodzi o szatana, to choć i znany on ludziom jako zły i podstępny, traktowany jest jednak bajkowo, coś mało realnego lub w ogóle nie istniejącego.
Zanim Państwo przeczytają tą książkę warto uświadomić jeden ważny, ale ukryty element. Opętanie to jest słabość szatana! Za każdym razem kiedy on się ujawnia, kiedy go widzimy lub słyszymy – on ponosi dużą klęskę. Bo zadaniem szatana jest działanie w ukryciu, ma być tajemniczy i nie doświadczalny dla ludzi. W ten sposób jego istnienie przyjmie formę bajki. A śmierć Anieliese Michel, bohaterki czwartej historii, tylko pozornie wydaje się jej przegraną. Ofiarując siebie, ta dziewczyna wygrała jedną z bitw w okrutnej wojnie z szatanem.
Andrzej Berekets
« powrót
